Tag: obszary kresowe
Kras to inaczej procesy rozpuszczania skał przez wody powierzchniowe i podziemne, jeden z rodzajów wietrzenia chemicznego. Krasowieniu podlegają skały, głównie wapienie, dolomity, margle, gips. Krasem jest również forma ziemi powstała w wyniku krasowienia, a także obszar, na jakim te procesy i formy występują. Ze względu na znaczne różnice w sposobie i efektach krasowienia skał węglanowych i skał solnych (rozpuszczanie fizyczne przez wodę), wydzielić można, znacznie się różniące, kras węglanowy i kras solny (w znaczeniu skał niewęglanowych). Do form powierzchniowych krasowienia należą tzw. Ospa, żłobki i żebra – powstają na skutek działania płynącej wody opadowej oraz charakterystyczny lej krasowy – płytkie, okrągłe lub eliptyczne zagłębienie, o średnicy do kilkuset metrów, uwał – zagłębienie powstałe z połączenia kilku lejów krasowych a także ostańce sterczące na poljach i ponor – miejsce, gdzie wody strumieni, potoków czy rzek wpływają pod powierzchnię terenu, doliny krasowe. Do form podziemnych zalicza się przede wszystkim jaskinie krasowe, studnie krasowe – korytarz jaskiniowy o rozwinięciu pionowym, gdy poznawany był od dołu nazywany jest kominem jaskiniowym i podziemne jeziora.